മറവി

ഇങ്ങനെ മറന്നു തുടങ്ങിയാൽ ശരിയാകില്ല
ഒപ്പം‌ പഠിച്ചവരെ
കളിച്ചവരെ
ഉമ്മ വച്ചവരെ
എത്രയാളുകളെയാണു ഒറ്റയടിയ്ക്കിങ്ങനെ മറന്നു പോകുന്നത്
തീപ്പട്ടിപ്പടങ്ങൾ
തുണ്ട് പുസ്തകങ്ങൾ
ഷക്കീല പോസ്റ്ററുകൾ
ലേബലുകൾ
എത്രയോ‌ സൂക്ഷിപ്പുകളെ

വടക്കേമുറി വിളക്കുങ്കാലു
അന്തോണി മാഷ് സുമ റ്റീച്ചറു
കണക്ക് ക്ലാസ് ജീവൻ ബസ്സ്
എത്രയോ വഴികളെ
സ്ക്കൂളിലേയ്ക്ക്
വീട്ടിലേയ്ക്ക്
കുളക്കടവിലേയ്ക്ക്
കലുങ്കിനടുത്തേയ്ക്ക്
എത്രയോ ഓർമ്മകളെ

മറന്ന് മറന്ന് ചിലപ്പോൾ ഒരു പഞ്ഞി കഷ്ണത്തോളം മൃദുവാണെന്നു തോന്നാറുണ്ട്
ഒരു കാറ്റടിച്ചാൽ പറക്കുന്നത്രയും ഭാരക്കുറവ്
ചിലപ്പോൾ ഒന്നുമില്ലായ്മയുടെ അത്രയും കനപ്പെടുന്നെന്നും തോന്നാറുണ്ട്
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ കണ്ണാടിയിലേയ്ക്ക് നോക്കാൻ ഭയമാണു
പെട്ടെന്ന് മറന്ന ഒരു അപരിചിതനെക്കണ്ട് പേടിച്ചാലോ എന്നോർത്ത്...
അവനെ പണ്ടെങ്ങോ കണ്ട ഒരോർമ്മ കാറ്റത്തൊരു അപ്പൂപ്പൻ താടി പോലെ പതുക്കെ അടർന്ന് പറക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു...