യാത്രയ്ക്കിടയിൽ

 ഒറ്റയ്ക്കൊരു യാത്ര വേണം എന്ന് വിചാരിച്ചു തുടങ്ങിയതാനു
പക്ഷേ യാത്ര തുടർന്നപ്പോൾ ഞാൻ രണ്ടായി പിളർന്നു
ഒന്നാമൻ, ഞാൻ
അവനെ എനിക്കറിയാം.
പരിചിതനായ ആ അപരിചിതൻ എനിയ്ക്കന്യൻ
അവനെന്റെ മുഖം
കറുപ്പവന്റെ നിറം
കഠിനത, അവന്റെ ഭാവം.
യാത്രകൾ തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു
മുഖങ്ങൾ പിളർന്നു
പുതിയവൻ ആസക്തിയോടെ പഴയവനിലേക്ക് വലകൾ നെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
സ്ഥലങ്ങൾ
വഴികൾ,
കാലങ്ങൾ,
ചരിത്രങ്ങൾ,
ഞങ്ങളിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞ് പോയി..
പുതുമയും പഴമയും തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത വണ്ണം
ഇഴകൂടി തിക്കി തിരക്കി നിന്നു
ഞാൻ ചെറുതായി ചെറുതായി വന്നു
അവൻ ഭീമാകാരനായി വളർന്നു
യാത്രയ്ക്കിടയിൽ അവനു വിശന്നു
അവനു ഒരു അത്താഴം ഒരുക്കി കൊടുത്തു
പരിചിതമായ ഗന്ധം , മൗനം.
രുചിയോടെ അവൻ അത് കഴിച്ചു.
ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര തുടർന്നു ...